Cimoen Afdrukken

2 augustus 2018

Ja, ik ik heb 2 nieren dus 1 te geef!

Al jaren liep ik rond met het idee een nier te willen geven aan iemand die hem ontzettend nodig heeft. De dealbrekers zijn inmiddels van de baan (niet meer mogen drinken of geen nieuwe nier krijgen als die van mij stuk gaat).

 

Deze blog schrijf ik in de hoop dat ook anderen het plan opvatten om een nier te doneren omdat het hele proces beruh meevalt (alwaar ik vooralsnog gewoon lekker vanuit ga). En ook omdat ik dit avontuur sowieso graag deel. Wordt ik blij van, puur voor eigen gewin, tralala.

 

Gisteren op een terrasje met mijn lieve vriendinnetje Pleuni en haar volledige geweldige kinderschare kreeg mijn donornier een naam. Cimoen (kruising tussen een limoen en citroen, de muilezel der citrusvruchten als het ware, lang verhaal). Dit omdat ik ergens de hoop heb dat Cimoen er wellicht via mijn geboortekanaal uit gehaald kan worden wat mij en kneiter van en litteken bespaard. Op die manier kan je toch best spreken van een geboorte alwaar een naam bij hoort.

 

Op woensdag 27 juli toogde ik vol goede moed naar het Vumc om de woord bij de daad te voegen. Aldaar brak mijn klomp toen mij werd verteld dat ik degene aan wie ik mijn nier cadeau doe niet mag uitzoeken. Gezien het feit dat ik nu ook weer niet ZO lief ben plaatste ik een oproep op facebook. En tot mijn grote vreugde reageerde een vader van 3 jonge kinderen met ploeterende vrouw die alles draaiende moet houden. Ideaal 5 blije mensen voor de prijs van 1 nier!!! Het circus kan beginnen.....

 

De eerste stappen

Zal je net zien. Woont degene die mijn nier krijgt ergens onder Roermond. En dus vindt de transplantatie plaats in Maastricht. Dat gaat ongeveer over een half jaar gebeuren als ik een goede match ben. ALS..... De spanning stijgt ten top.

 

Aanstaande dinsdag in alle vroegte wordt er een emmer bloed afgenomen die per koerier naar het verre zuiden reist om onderzocht te worden op antistoffen en weefselmatch. Als ik het goed begrijp kan de champagne open als de uitkomst hiervan positief is. Het wordt 4 weken wachten op die uitslag omdat mijn witte bloedcellen uit de emmer gefilterd moeten worden wat een precies werkje schijnt te zijn. DUURT LANG!!!! Daarna begint de screening die nog veeeeeeel langer gaat duren. En waar uit kan blijken dat ik toch niet zo gezond ben als ik denk en dat Cimoen geen knip voor de neus waard is. Daar ga ik uiteraard niet vanuit want dat zou de voorpret te zeer drukken.

 

Het kan dus zomaar 4 weken duren voordat mijn volgende schrijfsel verschijnt maar het kan ook zomaar zo zijn dat ik het bloederige avontuur die ik dinsdag ga beleven in het Vumc nog even opkrabbel.....

 

7 augustus 2018

Het bloederige avontuur

Zojuist terug uit het VUmc met op beide armen een gaasje. Ze hadden notabene 12 buisjes bloed nodig! Bij buisje 10,5 besluit mijn gepijnigde ader dat het mooi was geweest zodat er een andere ader aangeprikt moest worden. Halve buisjes tellen blijkbaar niet dus die moest opnieuw. Niet dat dat allemaal zo intens pijnlijk is maar ik ben als de dood voor prikken en al helemaal als er daarna ook nog aan gefriemeld wordt.

 

Het duurde ook lang voordat er geprikt kon worden. De dames bij de prikbalie hadden nog nooit van doen gehad met mijn formulier en het feit dat mijn bloed als een malle naar Maastricht moest. De vraag of ik al vaker met zo'n formulier als deze bloed af laten nemen schepte ook weinig vertrouwen en is op zich ook best grappig. Er stond n.l. op dat het om een nierdonatie gaat en de doorsnee mens heeft over het algemeen toch echt maar 1 nier te geven. De angst dat mijn bloed niet op tijd in Maastricht terecht komt kwam naar boven en die heb ik nu nog steeds. Stel je voor dat dit alles tevergeefs is geweest en ik weer opnieuw moet....

 

Mijn beul, Soufyan was dan weer wel allervriendelijkst. Het leukste van plekken die niet de jouwe zijn vind ik altijd dat je een kijkje krijgt in andermans keuken en bijkans altijd een deeltje van het verhaal van diegene waar je mee van doen hebt te horen krijgt. Moet je even naar vragen maar dan heb je ook wat. Soufyan is arts in opleiding en denkt erover cardologie te gaan kiezen. Het babbelen over het hoe en waarom van zijn keuze was een fijne afleiding.

 

Nu is het hopen dat alles op tijd het warme zuiden bereikt.

28 augustus 2018

Geen match!

 

Grote bummer hier, ik blijk een verkeerd gen en de verkeerde antistoffen te hebben om te kunnen doneren aan deze pappa. Gister in de auto kreeg ik het telefoontje van het ziekenhuis uit Maastricht. Uiteraard is dit voor mij een kleine tegenslag maar ik kan me zo indenken dat het echt verschrikkelijk nieuws is voor de  ontvangende partij. Heb dan ook nog niets van hemzelf gehoord, ik ga hem wel gewoon met rust laten denk ik.

 

En dus, terug achter de tekentafel. Er moet een nieuw potentieel slachtoffer gevonden worden als draagmoeder/ -vader van mijn nier. Wel fijn dat ik nu een helder beeld heb van de persoon waaraan ik graag doneer. Het allerliefst iemand met jonge kinderen en in de 2e plaats indien mogelijk qua afmetingen een kind.

 

Ik ga ermee aan de slag......